Deltasport 5 – Excelsior 20 3-2

 

 

                               “ Delta wint in extremis “

 

Ja vrienden na onze pandoering van Victoria was dit een ander kopje thee ,eentje die ons “Obiter dictum “ ( bij de weg ) beter smaakt dan een potje aanvallen en verdedigen want dat is een x leuk maar gaat razendsnel vervelen. Dit was zo’n wedstrijd waar je het nog weken over hebt en waaruit weer eens bleek dat ‘Labor inprobus omnia vincit ‘ (onverdroten arbeid overwint alles ) en je elkaar daarna in het kleedlokaal aankijkt met een blik van ‘hebben die kip” . Bij een onzer kwam dit besef iets later want hij had even een doelpunt van ons gemist en was dus al blij met een puntje . Groot was zijn verbazing dan ook toen hij de echte uitslag hoorde , laten we maar zeggen een gevalletje opperste concentratie . En nu maar gewoon verder want “ eerst het een ,dan het ander ,dan komt de rest vanzelf “. Laten we hopen dat we dit gevoel nog even kunnen vasthouden want het is toch wel plezierig deze roes en verzacht voor sommigen ook de kou enigszins .

 

“ Het maakt niet uit waar je naar kijkt ,het gaat erom wat je ziet “.

 

Jawel ook deze keer een interlude over regelaars en trouwe aanhang dus als u ondertussen even een bakkie gaat zetten of iets sterkers in wil schenken , koffie met een koekje als het ware , kan ik u dat niet euvel duiden maar ik wil het toch weer even melden want het blijft mij verheugen als ik zie met hoeveel inzet het geregeld wordt en met hoeveel jolijt de volgers ons inspireren met hun aanwezigheid en opmerkingen . En als iemand dan onnadenkend en argeloos hierover zegt “Ja dus ? is dit dus mijn oprechte antwoord en ik zal het ook blijven doen.

 

“ Het oprechtste compliment dat we kunnen schenken is aandacht “.

 

Het is zoetjesaan wel te merken dat de zomer met een terugtrekkende beweging bezig is en dat Koning Winter zijn plaats gaat innemen . Heel voorzichtig worden er weer mutsen , shawls en handschoenen tevoorschijn gehaald en het kacheltje wordt weer een paar graden opgestookt.

De als altijd fijn en goed leidende fluitist zette de boel in gang en er ontspon zich al gelijk een mooi schouwspel en we wisten ook dat we een echte wedstrijd tegemoet gingen . Je zag bij ons duidelijk “Discendo discimus “ (al lerende leren wij ) want in plaats als gekken naar voren te hollen hielden wij ook de verdediging op sterkte . De beide doelwachters werden aan het werk gezet en bewezen op hun taak berekend te zijn . Het duurde even maar het evenwicht werd toch verstoord door een prachtig genomen vrije trap die er bijna in een keer inging maar uiteindelijk via een eigen speler de doellijn passeerde . Hierna kregen wij het betere van het spel maar het lukte ons niet een fraai vervolg te geven aan de openingstreffer ,integendeel wat misverstandjes en onoplettendheid leidden tot de gelijkmaker . Dit was allerminst reden tot paniek en we bleven aanvallen en het beste van het spel houden maar dezelfde combinatie als bij de eerste tegentreffer leidde nu warempel tot de tweede van de opponent en zo keken we tegen een achterstand aan Dit bleef zo tot de rust ondanks verwoede pogingen onzerzijds .

 

“ Als je jezelf accepteert ,verdwijnt de behoefte om anderen te veranderen “.

 

Er werden tijdens de thee wat puntjes op de i gezet en het strijdplan iets aangepast want we voelden allen ,deze partij hoeven we niet te verliezen . We kwamen dan ook gedreven uit de startblokken maar het ontbrak ons helaas aan precisie en een onsje geluk om vooreerst de gelijkmaker te produceren . Het was uiteindelijk onze jonge stoere verdediger die de gelijkmaker op de borden kreeg door attent te reageren en ons aldus weer op gelijke hoogte bracht . Er was gelukkig nog tijd genoeg om de tegenstander ‘Re inflicta “ ( onverricht ter zake ) terug te laten keren naar Schiedam hoewel we natuurlijk ook niet alles blind op de aanval konden gooien beducht als we moesten blijven op een uitval . Het bleef echt spannend tot de laatste minuten tot een onzer het op zijn heupen kreeg en ala als het slangenmens Rob Rensenbrink ( voor de jeugdigen raadpleeg you tube maar even ) door de vijandelijke verdediging slalomde ,en passant wat aanslagen onderging maar met bijna zijn laatste krachten de bal prachtig achter de verbouwereerde keeper deponeerde die aldus bij ons een vreugde explosie initieerde . We moesten nog een aanval overleven van de opponent en aldus geschiedde voor dat de scheids ook deze partij de geschiedenis boeken in floot en hiermee onze ongeslagen status in tact hield. Het was een behoorlijke opluchting en met een riante glimlach konden we aan het bier . Volgende week weer een Vlaardingse derby en tussenweeks natuurlijk weer even de spullen uit de kast om te trainen.

 

“ Wees niet bang ,een stukje van jezelf te geven ,het groeit allemaal weer aan “.

 

De Eminent Grijze Reporter