MVV27 10 – Deltasport 6 0-1

 

“Delta haalt knappe midweekse zege”

 

Op het voor een ieder vreemde tijdstip van een doordeweekse woensdag om 20.00 uur moesten wij de trip naar Maasland aanvaarden daar er op de zaterdag niet voldoende spelers voor handen waren en het dientengevolge een kansloze oekaze zou worden. Gelukkig kon hij verplaatst worden,dat nam niet veel tijd in bestek,dank voorzitter, en vandaar dat wij daar op woensdag aantraden. Het gaf ons wat extra voorbereidingstijd en die werd nuttig gebruikt om een passende tactiek te verzinnen. “Malo accepto stultus sapit “ (een dwaas wordt door schade en schande wijs) en kort gezegd was het strijdplan om zoveel mogelijk uit de duels te blijven gezien het fysieke voordeel van de opponent.

 

“ Je kunt niet alle mooie schelpen op het strand verzamelen”.

 

Zoals reeds gememoreerd hadden we nu wel genoeg mensen voor een representatief elftal en niet gehinderd door file’s en andere malheur bereikten we Maasland. We gingen gelijk door naar het kleedlokaal en maakten ons gereed voor de match. Op het gevaar af een gebarsten langspeel plaat te worden wil ik nog even memoreren dat de trouwe volgers er ook weer waren en zelfs een oud speler die nu aan de goede kant van de rivier woont,daar kunnen veel ploegen niet tegen opwassen. Dit gaf ons nog extra motivatie om er iets moois van te gaan maken.

 

“Je kunt beter spijt hebben van iets wat je gedaan hebt dan spijt van iets wat je niet gedaan hebt”.

 

De scheids had er zin in want toen we op het veld waren wilde hij ook maar gelijk beginnen. Wat ons betreft een fijn plan want we waren er toch. Zoals opgemerkt was de tactiek “ Nec temere.nec timide” (noch roekeloos,noch vreesachtig ). MVV begon storm achtig maar met een koel hoofd overleefden we de eerste aanvalsgolven en zoetjes aan begonnen wij ook aan aanvallen te denken zonder dat we nu meteen de keeper verontrustten. Onze doelwachter had het drukker maar weerde zich kranig en zo bleef het een boeiend gevecht dat in een hoog tempo werd gespeeld. Met de brilstand haalden we de rust en onder het genot van een drankje werden er wat puntjes op i’s gezet die dat behoefden.

 

“Kennis spreekt maar wijsheid zwijgt”.

 

De tweede helft ging gewoon door waar we gestopt waren en hoewel wij ook mogelijkheden hadden waren er aan de andere kant een paar echte kansen te noteren maar onze keeper maakte optimaal gebruik van de lat om zijn heiligdom vrij te houden van vreemde smetten. Langzaamaan kantelde de wedstrijd en de opponent begon de vermoeidheid te voelen en hun spel werd slordiger. Wij daarentegen werden steeds brutaler en na wederom een vloeiende aanval greep de verdediger aan de noodrem en hield onze aanvaller vast. Beroepshalve weet ik dat misbruik van dit apparaat tot repercussies lijdt en dit was ook hier het geval. Wij kregen een kalktrap en deze werd onberispelijk geconverteerd. Dit voelde voor onze tegenstander als een rechtse correcte en als boekdelen konden spreken zou het een aardig gekakel worden. Mvv probeerde nog manmoedig ten aanval te trekken maar het werd steeds meer een verhaal van Canes latrantes non mordent(blaffende honden bijten niet). Eerlijk gezegd kwam het laatste fluitsignaal toch wel als een verlossing en we namen moe maar voldaan de punten mee naar de Broekpolder. Zaterdag geen competitie maar een beker wedstrijd die we nog moesten inhalen.

 

“ Je raakt nooit verdwaald,je doet er hooguit wat langer over om je bestemming te bereiken”.

 

De Eminent Grijze Reporter