Honselersdijk 9 – Deltasport 6 3-2

Lyra 14 – Deltasport 6 5-2

 

 

“ Delta strand in het zicht van de haven”.

 

Vrienden dat het leven geen sprookje is hoef ik jullie juldert niet te vertellen maar ons bekeravontuur was een mooi sprookje zolang het duurde maar heeft helaas geen happy ending.

De laatste wedstrijd kwamen we net even te kort voor een mooi vervolg maar in stede van treurnis past slechts gepaste trots dat we zover zijn gekomen en het is alleen maar een mooie stimulans om er volgend seizoen weer iets moois van te gaan maken. De laatste paar wedstrijden in de competitie zijn slechts voor des keizers baard maar in juni wacht nog een prettig toetje met wat toernooien. Deze worden ook beschreven tzt want “quod non est in actis non est in mundo” (wat niet schriftelijk is vastgelegd bestaat niet ).

 

‘ Voor de slaper is wakker zijn slechts een droom “.

 

 

Wat zoals altijd verheugend is, en niet genoeg kan worden vermeld , is het aantal mensen dat ons volgt en daar waar nodig bijspringt zowel met raad als daad. Zowel zaterdag als woensdag was er iemand bereid de vlag ter hand te nemen waarvoor onze dank en hulde. Ook de mensen die weer bereid waren om onze gelederen te versterken en aan te vullen verdienen weer niets dan lof en dank. Een ieder die merg en been klaagt over een gebrek aan groepsgevoel in deze maatschappij nodig ik van harte uit om eens een kijkje en drankje bij onze mooie club te komen nemen om genezen te worden van zijn vooroordeel want er is bij ons wat dat betreft geen fluitje aan de lucht.

 

“ Als je niets leert van het verleden ,zul je in de toekomst telkens nieuwe lessen krijgen”.

 

Het was de warmste 21 April in de geregistreerde weer metingen en we hadden ook nog het ongenoegen op kunstgras te mogen spelen laat in de middag dus tel je zegeningen. Het veld was ook nog kurkdroog daardoor dus de bal rolde voor geen meter en de warmte werd ook nog eens terug gestraald en het was zo warm dat zelfs onze grootste koukleum enige zweet druppels produceerde , om u een indicatie te geven . Dit was uiteraard een algeheel probleem en dit drukte het tempo op het veld aanzienlijk. We probeerden het balletje rustig rond te laten gaan en dit lukte redelijk . We werden niet echt gevaarlijk maar de opponent kwam ook niet echt tot grootse daden. Zoals wel vaker schoten we weer in onze eigen staart en kwamen 1-0 achter. We wisten dit vrij snel te repareren door een werkelijk magistraal doelpunt. Maker dezes beweerde met droge ogen dat het de bedoeling was , zou ik eerlijk gezegd zelf ook stug en strak volhouden , maar dat hij mooi was staat als een paal buiten water. Hierdoor gesterkt gingen we rustig verder maar voor rust hadden we nog een tegentreffer te slikken. Na een thee loze rust kregen we al snel weer een treffer te verwerken maar we gaven de moed uiteraard niet op . We wisten nog terug te komen tot 3-2 maar daar stokte de productie. “ Duobus litigant bus tertis gaudet ( Als twee mannen bekvechten ,is de derde blij ) dus behoudens wat aanmoedigingen werden er gelukkig geen rare dingen geroepen want we weten ook ‘Elinga stulta venlunt incommade nulta (vele ongemakken komen uit dwaze taal) . Het laatste fluitsignaal kwam toch wel als geroepen want het beste was er wel af en de beker en een koud biertje lokten.

 

“ Met geluk is het net als met gezondheid , als je er niets van merkt betekend het dat het er is ‘.

 

Ja vrienden en dan de beker partij , we hebben gevochten als leeuwen en waren voetballend regelmatig beter maar het ontbrak ons aan een beetje geluk , maar goed er wordt weleens gezegd dat “ een paradijsvogel kan alleen maar neer strijken op de hand die niet probeert te grijpen”. Twee foutjes in het begin waren de kruidnagel aan onze doodskist. We kwamen nog wel vrij vlot tot 2-1 maar net toen het er alle schijn van had dat de 2-2 aanstaande was kwam de 3-1 uit het niets binnen dwarrelen . Dat het daarna nog 4-1 werd kan op het conto van de scheids worden geschreven die een overduidelijk buiten spel geval ondanks vlagen van onze puike grens door liet gaan. We kwamen nog voor rust terug tot 4-2 en zo hielden we de hoop levend. De tweede helft hadden we het beste van het spel maar het lukte ons niet de aansluitingstreffer te maken en bij de spaarzame uitbraken was onze doelwachter paraat. dat het net voor tijd 5-2 werd was de nekslag maar we nemen met opgeheven hoofd afscheid van de beker want er zijn mooie en heldhaftige partijen gespeeld en dat het deze x niet lukte is geen schande. Zoals reeds gezegd is de laatste bal dit seizoen nog niet getrapt en hebben we nog vele leuke dingen in het verschiet.

 

“ Er zijn slechts twee manieren om te leven , doen alsof niets een wonder is en doen alsof alles een wonder is . Ik geloof in de laatste manier “ .

 

De Eminent Grijze Reporter